تجربه سونا مزایای یکسانی را برای همه فراهم نمی کند. همان گرمایی که برای بعضی ها آرامش به ارمغان می آورد می تواند خطرات قابل توجهی برای سلامتی دیگران از جمله مرگ داشته باشد. هدف این مقاله اطلاع رسانی به افراد در مورد افرادی است که نباید از سونا استفاده کنند، نه برای ترساندن آنها، بلکه ترویج شیوه های سلامتی ایمن و آگاهانه. دانستن اینکه چه کسانی نباید از سونا استفاده کنند به آن افراد این امکان را می دهد که از سایر گرمادرمانی ها استفاده کنند یا از آنها به درستی استفاده کنند تا با جستجوی سلامتی سلامت خود را به خطر نیندازند.
افرادی که بیماری های قلبی عروقی دارند به ویژه در معرض واکنش های نامطلوب به سونا هستند. هدف اصلی سونا افزایش دمای مرکزی بدن است و با افزایش دمای مرکزی، فعالیت قلب نیز افزایش می یابد. برای جبران افزایش دمای هسته، بدن رگهای خونی خود را گشاد میکند تا بدن بتواند خود را خنک کند. علاوه بر این، ضربان قلب در طول جلسه سونا به میزان قابل توجهی افزایش می یابد و فشار خون نوسان خواهد داشت. یک قلب سالم می تواند این سطح از استرس را برای مدت محدودی تحمل کند، که مشابه استرسی است که در طول ورزش متوسط تجربه می شود. با این حال، برای افرادی که از قبل مشکلات قلبی عروقی دارند، این سطح از استرس ممکن است بیش از حد برای قلب باشد.
افرادی که دارای آنژین ناپایدار، تنگی شدید آئورت هستند یا به تازگی دچار انفارکتوس میوکارد (سکته قلبی) شده اند، باید از استفاده از سونا خودداری کنند، زیرا در معرض بیشترین خطر برای ایجاد عوارض هستند. افزایش تقاضای قلبی عروقی ممکن است منجر به ایجاد آریتمی (ضربان قلب غیرطبیعی)، تشدید درد آنژین صدری، و به طور بالقوه وقوع انفارکتوس میوکارد دیگری شود. علاوه بر این، افرادی که فشار خون بالا کنترل شده ضعیفی دارند، ممکن است در حین استفاده از سونا، افزایش یا افت فشار خون خطرناکی داشته باشند. حتی افرادی که فشار خون بالا را به خوبی کنترل میکنند باید قبل از استفاده از سونا با متخصص قلب خود مشورت کنند، زیرا پاسخها میتواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. زنان باردار در طول بارداری دچار تغییرات فیزیولوژیکی زیادی می شوند، از جمله افزایش حجم خون، ضربان قلب بالاتر در حالت استراحت و توانایی کمتر برای تحمل گرما نسبت به قبل از بارداری. خطر اصلی مرتبط با استفاده از سونا در دوران بارداری، هایپرترمی (بالا رفتن دمای مرکزی) است. مطالعات نشان می دهد که هیپرترمی مادر در سه ماهه اول با افزایش نقص لوله عصبی (به عنوان مثال اسپینا بیفیدا) در جنین در حال رشد مرتبط است.
علاوه بر این، به دلیل اتساع عروق و تجمع خون در اندامها ناشی از گرمای سونا، احتمال کاهش جریان خون به رحم وجود دارد و در نتیجه خطرات مرتبط با بارداری برای جنین افزایش مییابد. همچنین به دلیل نوسانات فشار خون، زنان باردار بیشتر از سایر جمعیت ها دچار سرگیجه و غش می شوند و بنابراین، محیط اسپا این خطر را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. اگرچه بسیاری از فرهنگها سنتهایی دارند که شامل استفاده از سونا در دوران بارداری میشود، اکثر مقامات پزشکی غربی (برای مثال، کالج آمریکایی زنان و زایمان) توصیه میکنند که از سونا، جکوزی و هر فعالیت دیگری که دمای بدن را به بیش از 102.2 درجه فارنهایت (39 درجه سانتیگراد) افزایش میدهد، خودداری کنید.
افرادی که دارای اختلالات پوستی خاص یا زخم های باز هستند
در حالی که گرما می تواند تسکین دهنده درد یا خستگی عضلات باشد، گرما ممکن است به پوست آسیب دیده آسیب جدی وارد کند. افرادی که از اختلالات التهابی حاد پوستی (مانند اگزما، پسوریازیس، روزاسه) رنج می برند، احتمالاً متوجه خواهند شد که نسبت به گرمای خشک و شدید مرتبط با سوناهای سنتی حساس تر هستند. گرمای سونا میتواند پوست را از یک سد رطوبتی که از قبل شکننده است از بین ببرد و منجر به تشدید شعلهور شدن، افزایش خارش، ترکخوردگی و ناراحتی شود. علاوه بر این، افرادی که زخمهای باز، زخمها، خالکوبیهایی که جدید هستند یا برشهای جراحی اخیر دارند، باید از استفاده از سونای عمومی خودداری کنند. گرما و رطوبت سونا می تواند محیطی را برای رشد باکتری ها و قارچ ها ایجاد کند. اگر فردی زخم باز در سونا داشته باشد، احتمال ابتلا به عفونت، حتی عفونت های جدی مانند سلولیت یا عفونت استاف، به طور قابل توجهی افزایش می یابد. نیمکت در سونا، حتی اگر تمیز شود، می تواند حاوی عوامل بیماری زا باشد که از طریق پوست شکسته وارد بدن می شوند. برای محافظت از مانع اصلی بدن، مهم است که به یاد داشته باشید که یک محیط خنک اغلب برای بسیاری از بیماری های پوستی مفیدتر از محیط گرم است.
افرادی که الکل یا داروهای خاص مصرف می کنند
استفاده از سونا در شرایطی که تحت تأثیر الکل قرار دارید بسیار خطرناک است. گرمای الکل و سونا هر دو می توانند رگ های خونی را گشاد کنند که در صورت استفاده با هم می تواند باعث افت فشار خون شود و منجر به سرگیجه، غش یا حتی ایست قلبی شود. الکل همچنین قضاوت را مختل می کند و پاسخ طبیعی تنظیم حرارت بدن را مختل می کند، بنابراین خطر گرم شدن بیش از حد و کم آبی بدن را افزایش می دهد.
ممکن است بسیاری از مردم این را ندانند، اما استفاده از سونا در حین مصرف برخی از داروهای رایج خطری نیز دارد. دیورتیک ها ("قرص های آب") می توانند باعث از دست دادن مایعات شوند و بنابراین، هنگامی که با سونا ترکیب شوند، می توانند باعث کم آبی بدن شما شوند. علاوه بر این، داروهای فشار خون، مسدودکنندههای بتا، و داروهای ضد روان پریشی میتوانند بر میزان تنظیم ضربان قلب و دمای داخلی بدن تأثیر بگذارند. محرکها، مانند برخی از داروهای ADHD، میتوانند ضربان قلب را به سطوح خطرناکی در هنگام ترکیب با استرس گرمایی افزایش دهند. بیمارانی که داروها یا داروهایی را که بدون نسخه پزشک خریداری میشوند مصرف میکنند، ممکن است لازم باشد با پزشک یا داروساز خود مشورت کنند تا ببینند چگونه این داروها با گرمای شدید و شرایط تجربه شده در سونا تداخل دارند.
کودکان و افراد مسن
کودکان و بزرگسالان بزرگتر به دلیل کاهش توانایی آنها در تنظیم حرارت، بیشتر در معرض خطر گرمازدگی یا ابتلا به بیماریهای مربوط به گرما{0}} هستند. به ویژه نوزادان و کودکان نوپا نسبت سطح به توده بدن بالاتری دارند و بنابراین در اثر کم آبی سریعتر خنک می شوند. نوزادان و کودکان نوپا همچنین هنوز تمام غدد عرق خود را توسعه نداده اند و هنوز سیستم های داخلی کاملی برای مدیریت دمای بدن ندارند. بنابراین، آنها در معرض خطر بیشتری برای بیماریهای مرتبط با گرما{4}} مانند گرمازدگی یا گرمازدگی هستند.
در مقابل، افراد مسن معمولاً احساس تشنگی کمتری دارند و همچنین ممکن است اندکی کم آب شوند. علاوه بر این، ممکن است تغییرات مرتبط با سن{1}}در تولید عرق، عملکرد قلبی عروقی و شرایط بهداشتی زمینهای را تجربه کنند و/یا داروهایی مصرف کنند که میتواند بر سلامتی آنها در هنگام استفاده از سونا تأثیر منفی بگذارد. در نتیجه، افراد مسن با خطر بیشتری برای گرمازدگی مواجه هستند و ممکن است همیشه علائم و نشانه های گرمازدگی را تا زمانی که خیلی دیر نشده تشخیص دهند. بنابراین، خطرات احتمالی استفاده از سونا به طور کلی بیشتر از فواید بالقوه برای هر دو گروه است و بنابراین، توصیه میشود که افراد این گروهها احتیاط زیادی به خرج دهند، یا کلاً از استفاده از سونا خودداری کنند.
افرادی که مشکلات یا بیماری های تنفسی را تجربه می کنند
در حالی که هوای خشک سونا ممکن است به طور موقت برخی از علائم سرماخوردگی را تسکین دهد، ممکن است غشاهای مخاطی متورم را نیز تحریک کند و احتقان را بدتر کند. علاوه بر این، استفاده از سونا در دوران نقاهت پس از یک عفونت تنفسی (مانند ذات الریه، برونشیت) نیاز بیشتری به سیستم قلبی عروقی بدن وارد می کند که در هنگام استفاده از سونا بیشتر افزایش می یابد.
افرادی که از بیماری های مزمن تنفسی مانند آسم کنترل نشده رنج می برند، ممکن است به دلیل هوای خشک، اسپاسم برونش و مشکل در تنفس را تجربه کنند. برخی از بیماران مبتلا به آسم خفیف ممکن است بتوانند از سونا استفاده کنند، اما پاسخ آنها متفاوت است. در نهایت، بیماران مبتلا به تب باید مطلقاً از استفاده از سونا خودداری کنند، زیرا دمای مرکزی افزایش می یابد، که فشار بیشتری را بر قلب و سایر اندام ها وارد می کند و در نتیجه خطر ابتلا به گرمازدگی را افزایش می دهد. علاوه بر این، در طول تب، بدن به استراحت و خنک شدن نیاز دارد، نه افزایش قرار گرفتن در معرض گرما.
